Dlaczego zarodki zamierają w jajku w ostatnich dniach inkubacji?

Sztuczny wylęg drobiu to proces wymagający precyzji, odpowiedniej wiedzy i stałej kontroli parametrów. Jednym z najbardziej frustrujących i rozczarowujących doświadczeń dla każdego hodowcy jest sytuacja, w której po 18–19 dniach prawidłowego (wydawałoby się) rozwoju, pisklęta zamierają wewnątrz jaj tuż przed samym wykluciem. Jaja są zalężone, zarodki w pełni ukształtowane, a mimo to nie podejmują próby nakłucia skorupy (tzw. naklucia) lub zamierają w jej trakcie.

Zamieranie zarodków w ostatnich dniach inkubacji (szczególnie między 18 a 21 dniem u kur) to zjawisko, które w zootechnice określa się mianem późnej zamieralności lęgowej. Jakie są najważniejsze przyczyny tej tragedii w inkubatorze i jak wyeliminować błędy, by cieszyć się wysokim wskaźnikiem wyklucia? Oto szczegółowa analiza.

1. Problemy z wilgotnością – klamra bezpieczeństwa lęgu

Wilgotność powietrza w komorze inkubatora odgrywa kluczową rolę w procesie wymiany gazowej i gospodarki wodnej jaja. To właśnie Błędy w wilgotności stanowią najczęstszą przyczynę niepowodzeń w finale lęgu.

Zbyt wysoka wilgotność w pierwszej fazie (dni 1–18)

Podczas inkubacji jajo musi stopniowo tracić wodę poprzez pory w skorupie (ok. 11–13% swojej początkowej masy), aby w tępym biegunie mogła utworzyć się odpowiednio duża komora powietrzna. Jeśli wilgotność przez pierwsze 18 dni była zbyt wysoka:

  • Komora powietrzna pozostaje zbyt mała.
  • Pisklę, wnikając dziobem do komory powietrznej w 19 dniu, nie dostaje wystarczającej ilości tlenu do uruchomienia oddychania płucnego.
  • Wewnątrz jaja pozostaje nadmiar płynu owodniow