Kreda pastewna, żwirek czy skorupki jaj? Jak i czym prawidłowo uzupełniać wapń u kur

Wysoka nieśność, gruba i twarda skorupa jaja oraz mocne kościec ptaka – to trzy filary zdrowej hodowli niosek. Za każdy z nich odpowiada jeden kluczowy pierwiastek – wapń. Kura nioska w ciągu roku zużywa na produkcję samych skorupek jaj kilkadziesiąt razy więcej wapnia, niż wynosi jego łączna zawartość w jej własnym kośćcu. Kiedy w diecie zaczyna brakować tego składnika, organizm ptaka natychmiast uwalnia rezerwy z własnych kości, co prowadzi do ich odwapnienia, łamliwości, a w skrajnych przypadkach do tzw. paraliżu klatkowego.

Pierwszymi objawami niedoboru są jaja o miękkiej skorupie (tzw. lane jaja), cienka, łatwo pękająca powłoka wapienna lub spadek nieśności. Jakie źródło wapnia wybrać: kredę pastewną, żwirek z muszli czy przetworzone skorupki jaj? Odpowiedzi na to pytanie oraz zasady prawidłowej suplementacji znajdziesz w poniższym artykule.

Przegląd źródeł wapnia – zalety i wady

Na rynku i w przydomowej gospodarce stosuje się trzy główne dodatki wapniowe. Każdy z nich charakteryzuje się inną przyswajalnością oraz czasem uwalniania pierwiastka do przewodu pokarmowego.

Kreda pastewna (Węglan wapnia w proszku/drobny)

Kreda pastewna to powszechnie stosowany, tani i łatwo dostępny dodatek mineralny o bardzo wysokiej zawartości czystego wapnia (ok. 36–38%).

• Zalety: Działa bardzo szybko. Mielona kreda trafia do żoł�